عصرَيْن - - ) ظهرين عُصعُص - - ) بعصوص عصفر عُصفُر : گل رنگ ؛ گل كاژيره . عصفر عبارت است از گل زرد يا ارغوانى كه در بردارندهء مواد رنگى است . گياه اين گل ، يك ساله و خود رو يا كاشتنى و داراى برگهاى خاردار است . 1 از آن به مناسبت در باب صلات و حج نام برده‌اند . نماز گزاردن در جامهء رنگ آميزى شده به عصفر مكروه است ؛ 2 چنان كه احرام بستن ( - - ) احرام ) در آن و هر جامه‌اى كه به سبب رنگش موجب شهرت و جلب نظر گردد ، نيز مكروه است . البته برخى گفته‌اند : كراهت آن نزد فقها اختصاص به صورت سير بودن رنگ آن دارد . بنابر اين ، چنانچه رنگش سير ( پر رنگ ) نباشد ، كراهت ندارد . 3 عصمت عصمت : ملكه‌اى ربانى ، بازدارنده از گناه و لغزش . عصمت در لغت به معناى منع ( بازداشتن ) آمده 1 و در اصطلاح عبارت است از لطف خدا بر بنده كه مانع ترك واجبات و ارتكاب محرمات مىگردد ، بدون آنكه از او سلب قدرت كند . 2 عصمت در حقيقت ملكه‌اى ربانى است كه مانع ارتكاب معصيت و ميل به گناه ، با قدرت بر آن مىشود . 3 از آن در باب اعتقادات برخى كتب فقهى و نيز باب حدود سخن گفته‌اند . عصمت پيامبران و جانشينان آنان : از ضروريات مكتب شيعهء دوازده امامى ، اعتقاد به معصوم بودن پيامبران و جانشينان ايشان است . چنان كه از ضروريات مكتب شيعه اعتقاد به معصوم بودن دوازده امام عليهم السّلام و حضرت صديقهء كبرى ، فاطمه زهرا عليها السّلام است . خداى تعالى در آيهء تطهير با صراحت به عصمت ايشان شهادت داده است . 4

--> ( 1 ) . لغت نامهء دهخدا * ( 2 ) . جواهر الكلام 8 / 235 ؛ العروة الوثقى 2 / 358 * ( 3 ) . تذكرة الفقهاء 7 / 240 ؛ جواهر الكلام 18 / 424 - 425 .